32 yaşındaki Cenk iki yıldır, 51 yaşındaki Eylem ve eşi ise 11 yıldır HIV'le yaşıyor. Taşıdıkları virüs nedeniyle kabuğuna çekilmeyip var olmak için savaş veriyorlar
Çoğumuz için bir dönüm noktası olan 30 yaş Cenk için tatsız bir milattı. Çünkü 30'una bastığı 2005 yılının haziran ayında vücudunda çıkan belirtilerin, korktuğu şeyin habercisi' olabileceğini biliyordu. Lenfleri şişmişti. Daha önce üçer-beşer çıktığı merdivenleri şimdi birer birer çıkmasına rağmen şimdi güçsüzdü. Doktorun yolunu tuttuğunda korktuğu şeyin gerçekleştiğini öğrendi. Vücuduna HIV girmişti...
Hikâyesini okuyacağınız Cenk'in gazeteye haber olmasının nedeni bir nevi artık HIV pozitiflilerin yer altından çıkması denebilir. Kendisinin de çalıştığı ve HIV pozitiflilere hukuk ve sağlık alanlarında yardımcı olan Pozitif Yaşam Derneği bir proje kapsamında gazetecilerle HIV pozitiflileri bir araya getiriyor. Amaç, toplumun gözünde hâlâ 'mazbut olmayan', 'ahlakdışı' yaşayanların yakasına yapıştığı düşünülen AIDS/HIV taşıyıcılarına yönelik önyargıları kırabilmek.
Proje kapsamında biz de iki HIV taşıyıcısıyla zaman geçirdik ve hikâyelerini dinledik. Çoğunlukla eşcinsellere mal edilen hastalık virüsünü taşıyanların yelpazedeki genişliği dikkat çekiciydi; ev hanımı, polis memuru, çocuk, doktor, sağlık çalışanı vs...
Cenk bir eşcinsel. Hastalık virüsünü alana kadar korunmasız cinsel ilişkilere girmiş. İlk belirtileri görünce bunun HIV olduğunu anlamış. HIV vücuda girdikten kısa bir süre sonra akut belirtiler verir. Yüksek ateş, lenflerde şişme, halsizlik bu belirtilerden. Bir süre devam eden bu sorunlar ardından kaybolur ve uzun yıllar belirti vermeyebilir virüs. Cenk'te de aynı şey oldu ve belirtiler ortaya çıktı. Korunmasız ilişkiye girdiği için bu belirtilerin HIV'in habercisi olabileceğini biliyordu. Yaptırdığı testler onu haklı çıkardı.
'Ölmeyi düşündüm'
Özel hastanede yaptığı testin sonucu doktor tarafından hastane koridorunda ayaküstü anlatıldı. O günü unutamıyor:
"HIV eşittir ölüm diye düşünüyordum. Doktor koridorda tanıyı
söyledikten sonra ağlayarak hastaneden çıktım. Ölmeyi düşündüm, ama
bunu yapmadım."
Cenk, birkaç aylık bocalama evresinden sonra farklılığının sadece
vücuduna giren virüs olduğunu anladı. Kendini 'öteki' olarak görmekten
vazgeçti. Toplumda ciddi bir ayrımcılığa maruz kalmadığı için şanslıydı
ama sağlık kuruluşlarında zorluklarla karşılaşmıştı. "Çünkü" diyor,
"işyerlerinde korkunç şeyler yaşanıyor. Lavaboya gidince çantası
karıştırılıp raporları incelenen, kullandığı ilaçlara bakılan ve
deşifre edilen, devlet memuru olduğu için ilaçlarını alamayanlar var.
Çünkü reçetesine ilaçlar yazılırsa HIV pozitif olduğu öğrenilecek. Bu
da işini kaybetmesine neden olacak."
'HIV sevgiyi yenemez'
İki yıldır Pozitif Yaşam Derneği'nde çalışan ve işe yaradığına inanan Cenk mutlu. 10 aylık bir beraberliği var:
"Partnerime taşıyıcı olduğumu onunla yakınlaşmadan açıkladım.
HIV'in sevgiyi yenemediğini gördüm. Korunduğunuz sürece HIV pozitifle
tanışmazsınız. Aynı tuvaleti kullanmak, aynı işyerinde çalışmakla virüs
bulaşmaz. Ben kendimi öteki olarak hissetmiyorum. Ama yıllardır bu
nedenle kendini duvarların içine hapseden, bununla barışmayan
arkadaşlar var."
* * * * *
Hastalık değil, önyargı zor
İnsan, kimseye anlatamayacağı, açıkladığında dışlanacağını bildiği
bir hastalığın ağırlığıyla yaşamını nasıl sürdürür? Bu sorunun cevabını
11 yıldır hem eşi hem kendi HIV pozitif olan Eylem veriyor: "Evimize
birçok insan geliyor. Bu yüzden bütün hastane evraklarımızı ve
ilaçlarımızı saklıyoruz. İlaçlarımızı alır almaz prospektüslerini
atıyoruz. İşyerinde ilaçlarımızı dikkatli alıyoruz. Bir anlık
dalgınlığa bile müsaade etmeyecek şekilde hayatımızı planlıyoruz."
50 yaşındaki Eylem, hayatını dikkatle sürdürüyor, çünkü
hastalığını öğrendiğinde ilk kaybettiği şey işiydi. Uzun bir süre işsiz
kaldı, üniversite mezunu olmasına karşın ilkokul mezunlarının çalıştığı
işlerde çalıştı, tedavi olmaya gittiğinde hastanelerde seks işçisi
muamele gördü...
Eylem'in hikâyesi HIV/AIDS'le yaşanların sivil toplum
örgütleriyle bağlantıya geçmesinin ne kadar önemli olduğunu gösteriyor.
Eylem, bundan tam 11 yıl önce eşinin HIV pozitif olduğunu öğrendi. Eşi,
uyuşturucu madde alırken ortak enjektör kullanımı nedeniyle HIV
kapmıştı. Kendisi de test yaptırdı ve sonucu pozitif çıktı. Eylem,
hastalık hakkında hiçbir şey bilmiyordu. Kendisinin de, eşinin de hemen
öleceğini düşündü. Hastaneden çıkar çıkmaz AIDS Savaşım Derneği'ne
gitti.
Yalnız olmadığını gördü ve mücadele etmeye karar verdi:
"Çekilip kabuğuma sığınmadım. En kötü olaydan bile bir çıkış yolu
vardır. Bu şekilde düşünüp pozitif baktım. Şu anda geçimimi sağlayacak
kadar kazanıyorum. Bu bana yetiyor."
Radikal
